Çatı eğimi, mahya yüksekliğinin yatay açıklığa oranıdır. Beşik çatıda yatay açıklık bina genişliğinin yarısıdır, çünkü su iki yöne akar; tek yöne akan (sundurma) çatıda ise açıklığın tamamı hesaba girer.
Eğim (%) = mahya yüksekliği ÷ yatay açıklık × 100 · Mertek = √(yatay² + yükseklik²)
| Örtü | Yaygın eğim |
|---|---|
| Kiremit (Marsilya, alaturka) | %33 – %45 (18° – 24°) |
| Sandviç panel / trapez sac | %7 – %15 |
| Membran (teras çatı) | %2 – %5 |
| Shingle | %30 ve üzeri |
Değerler yaygın uygulama aralıklarıdır; üreticinin minimum eğim şartı ve kar-rüzgâr yükü hesabı esastır.
Çatı yüzey alanı, eğik mertek uzunluğunun bina uzunluğuyla çarpımıdır — düz izdüşüm alanından her zaman büyüktür. Bu hesap saçak taşmasını, mahya, dere ve baca detaylarını içermez; örtü siparişinde genellikle %5-10 pay eklenir.
Eğim yalnızca su tahliyesiyle ilgili değildir: karın çatıda tutunma süresi ve dolayısıyla taşıyıcıya gelen yük eğimle değişir. Kar yükü hesabı TS EN 1991-1-3 ve TBDY kapsamında proje mühendisi tarafından yapılır.
Örtü malzemesi belirler. Kiremitte 18-24° (%33-45), sandviç panelde %7-15, membranlı teras çatıda %2-5 yaygın aralıklardır.
Pisagor bağıntısıyla: yatay açıklığın karesi ile mahya yüksekliğinin karesi toplanır, karekökü alınır.
Çatı yüzeyi eğimli olduğu için gerçek uzunluğu izdüşümünden fazladır; eğim arttıkça bu fark büyür.
Kapsamı birlikte belirleyelim — aynı gün içinde geri dönüş.